เกราะ

เมื่อสัญญาณเตือนภัยเริ่มดังขึ้นข้างใน

ฉันใส่ชุดเกราะหนาหวังปกป้องตัวเองให้พ้นจากความเจ็บปวดที่รออยู่ข้างหน้า

แน่นอน ฉันสบายมาก

มีบ้างที่กระทบกระเทือนเล็กน้อยแต่ฉันบอกตัวเองว่าฉันกำลังใส่ชุดเกราะ

มันไม่มีทางทำให้ฉันเจ็บขั้นเลือดตกยางออกแน่ๆ

ฉันสบายดี ฉันเข้าใจทุกอย่าง

แล้วทุกอย่างจะผ่านพ้นไป

ฉันบอกตัวเองอย่างนั้น

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

หลายวันถัดมา

สัญญาณเงียบลงแล้ว

ทุกอย่างอยู่ในความสงบ

ฉันนั่งอยู่คนเดียวในห้องและคิดทบทวนสิ่งที่เกิดขึ้น

ฉันคิดว่ามันเป็นบทเรียนที่ทำให้ฉันก้าวต่อไป

แดดส่องเข้ามาทางหน้าต่างทำให้ฉันแสบตา

อากาศเริ่มร้อน

ฉันถอดชุดเกราะออกเพื่อเอาออกไปตากแดดอุ่นๆ

เพราะมันยังเต็มไปด้วยน้ำตา